De wekelijkse doorgeefvraag: een wetenschapper stelt een vraag aan een collega uit een ander vakgebied. Geert ten Dam vraagt hoogleraar René Boomkens (UvA, algemene cultuurwetenschappen): Wat is de achtergrond van de ‘verlengde adolescentie’? Moeten we daar consequenties uit trekken?
'Wat de wetenschappelijke achtergrond van het begrip "verlengde adolescentie" precies is, is mij grotendeels onbekend, maar de grote aandacht ervoor moet wel een culturele achtergrond hebben. Ik zou die achtergrond de politisering en daaropvolgende commercialisering van jeugdigheid willen noemen.'
'Sinds de culturele rebellie van de jaren zestig is "jeugdcultuur" een zelfstandig fenomeen geworden, dat vanaf de jaren zeventig op uitgebreide wetenschappelijke aandacht mag rekenen. Een vakgebied als "culturele studies" is groot geworden dankzij het onderzoek naar het groeiende culturele belang van jongeren als de early adopters van nieuwe (leef)stijlen en trends.'
'Jongeren groeiden uit tot een nieuwe culturele en maatschappelijke autoriteit. Een "volwassen" instituut als de haute couture putte sinds de punkrevolte meer en meer inspiratie uit de werelden van straat-, jongeren- en popcultuur, en in diezelfde tijd kwamen commerciële media als MTV op, die jongeren niet alleen als aparte publieksgroep zagen maar die zich ook lieten leiden door de stijlconventies en opvattingen daarvan. Jeugdigheid groeide zo uit tot een cultureel ideaal dat zich loszong van de leeftijdsgroep zelf.'
'Forever young (Bob Dylan) werd meer dan een ideaal: het werd een opdracht, die wordt ondersteund door uiteenlopende instellingen, van de cosmetica-industrie tot de plastische chirurgie, en van de sportschool tot de psychotherapie. Idealen als lifelong learning en healthy aging versterken het besef dat oud worden taboe is geworden, en jong zijn en blijven een steeds lastiger en soms zelfs gevaarlijker taak blijkt te zijn.'
René Boomkens vraagt Hans Radder, hoogleraar wetenschapsfilosofie aan de VU: Een kwart eeuw geleden zijn universiteiten en hogescholen op een nieuwe, bedrijfsmatige leest geschoeid. Is deze ontwikkeling succesvol is geweest – en zo ja, in welke zin?
'Wat de wetenschappelijke achtergrond van het begrip "verlengde adolescentie" precies is, is mij grotendeels onbekend, maar de grote aandacht ervoor moet wel een culturele achtergrond hebben. Ik zou die achtergrond de politisering en daaropvolgende commercialisering van jeugdigheid willen noemen.'
'Sinds de culturele rebellie van de jaren zestig is "jeugdcultuur" een zelfstandig fenomeen geworden, dat vanaf de jaren zeventig op uitgebreide wetenschappelijke aandacht mag rekenen. Een vakgebied als "culturele studies" is groot geworden dankzij het onderzoek naar het groeiende culturele belang van jongeren als de early adopters van nieuwe (leef)stijlen en trends.'
'Jongeren groeiden uit tot een nieuwe culturele en maatschappelijke autoriteit. Een "volwassen" instituut als de haute couture putte sinds de punkrevolte meer en meer inspiratie uit de werelden van straat-, jongeren- en popcultuur, en in diezelfde tijd kwamen commerciële media als MTV op, die jongeren niet alleen als aparte publieksgroep zagen maar die zich ook lieten leiden door de stijlconventies en opvattingen daarvan. Jeugdigheid groeide zo uit tot een cultureel ideaal dat zich loszong van de leeftijdsgroep zelf.'
'Forever young (Bob Dylan) werd meer dan een ideaal: het werd een opdracht, die wordt ondersteund door uiteenlopende instellingen, van de cosmetica-industrie tot de plastische chirurgie, en van de sportschool tot de psychotherapie. Idealen als lifelong learning en healthy aging versterken het besef dat oud worden taboe is geworden, en jong zijn en blijven een steeds lastiger en soms zelfs gevaarlijker taak blijkt te zijn.'
René Boomkens vraagt Hans Radder, hoogleraar wetenschapsfilosofie aan de VU: Een kwart eeuw geleden zijn universiteiten en hogescholen op een nieuwe, bedrijfsmatige leest geschoeid. Is deze ontwikkeling succesvol is geweest – en zo ja, in welke zin?
