Hoezeer we ook van ons bed houden, De Maagdenhuisprotesten hebben zelfs ons wakker geschud. Al jaren droegen we ons steentje bij aan het lage opkomstpercentage bij de studentenraadverkiezingen – nu werd het tijd om eindelijk eens over ons koudwatervrees heen te stappen en de betrokken student te worden die de UvA voor ogen heeft. Geen beter moment dan nu om ons eens een duik te nemen in de grondbeginselen van de grootste studentenpartij mei.
En daar dreven we dan: watertrappelend in een troebele sloot, terwijl we met onze tenen een drassige bodem vol beleidstaal voelden. Om ons heen was het mistig, we zagen geen hand voor ogen. We probeerden ons te oriënteren maar omgeven door vaagheden lukte het ons het niet houvast te vinden. Telkens als we dachten dat dit een tak was waaraan we ons op de kant konden trekken, bleek die los te zitten, en konden we niet anders dan blijven spartelen. Tot we het ineens om ons heen begonnen te herkennen: deze grondbeginselen waren het soort moeras waaruit we ons al in een eerder avontuur hadden ontworsteld.
Het woordmoeras van mei's grondbeginselen
Waren we dan alweer beland op de afdeling corporate communicatie van de UvA? Nee, dat kon het niet zijn. Hoewel het er verdacht veel op leek. Maar de gezichten waren wat jonger en de gretigheid droop er nog vanaf. Nee, dit was een groep gevorderde studenten die al zonder nadenken in staat was beleidslexicon uit hun pen te laten vloeien. Want of het nou gaat om ‘gemeenschappelijke verantwoordelijkheid’, ‘academisch klimaat’, ‘duurzaam’, ‘kwaliteit’ of ‘het denken in doelen’ – ze draaien hun hand er niet voor om. meis website leest weg als de JoHo-samenvatting van het beleidsplan van de UvA. Zoveel harmonie was er zelfs onder de Maagdenhuisbezetters niet te vinden.
Wat waren we opgelucht en tevreden. We hoefden ons niet meer te schamen voor het verzaken van onze studentenplicht: zelfs bij de waterschapsverkiezingen was er onder de kandidaat-dijkgraven doorgaans meer onenigheid. Waar we in de veronderstelling waren dat we door de mei-campagnes heen waren geslapen, blijken de activiteiten niet van Haags campagnevoeren te onderscheiden. Er worden sociaal-democratische rozen uitgedeeld, in plaats van socialistische tomaten zijn er sinaasappels en klap op de vuurpijl is zelfs een oud christen-democratenplan om jongeren te bereiken onder de mottenballen vandaan gehaald. In navolging van Piet Hein Donner en Gerd Leers, begrijpt mei maar al te goed dat hiphop dé manier is om de jeugd te bereiken.
Wil jij ook verandering in onderwijs teweeg brengen? Doe mee ad studentenraadsverkiezingen! http://t.co/TODlxnap1f pic.twitter.com/hsW0iPlC3u
— kies mei (@kiesmei) March 3, 2015
