Lieve Danielle,
Interessant wat je schrijft over het opvoedkundig karakter van de Sciences Po. Hier aan de Freie Universität (FU) vindt ook een vorm van socialisatie plaats, al is deze minder traditioneel. Centraal staan waarden als tolerantie, individuele vrijheid en democratie. Dit vloeit voort uit de Duitse geschiedenis: het is een reactie op het trauma dat het nationaal-socialisme heeft nagelaten. Ook op de politiek heeft dit zijn weerslag. Kritiek op minderheden is taboe, en een te prominent nationalisme is per definitie verdacht. In dat opzicht kent Duitsland een politieke cultuur die mij veel doet denken aan het Nederlandse pre-Fortuyn tijdperk.
Deze cultuur maakt het voor de Burschenschaften, de nationalistische studentenverenigingen, moeilijk om zich aan de FU te manifesteren. In het kader van mijn politieke verkenningen, ondanks waarschuwingen over de ‘sekte’ en de ‘freakshow’ die ik zou aantreffen, besloot ik zelf op onderzoek uit te gaan. Na eerst te zijn afgewimpeld door Burschenschaft Germania, werd ik uitgenodigd bij Der Märker. Met de luiken dicht vanwege een geplande anti-nazidemonstratie in de straat, maar toch met de vlag vier wapperend in de mast, werd ik ontvangen door Christian: een imponerend grote jongen met aristocratisch voorkomen. Ik kreeg een tour langs die Kneipe, waar het drinkgelag plaatsvindt en wordt gezongen, der Alte Herren Raum, waar de oud-leden (die de vereniging financieren) kaarten en drinken, en ‘der wichtigste Raum des Hauses’, de kelder, waar het schermen – de belangrijkste traditie van de Burschenschaft – plaatsvindt.
Maar ondanks dat mijn gastheer mij er met geveinsde glimlach van verzekerde dat ik niks moest geloven van de leugens die de ‘communisten’ aan de universiteit mij hadden verteld, verliet ik de villa met het gevoel dat er toch iets klopte van de vooroordelen. Het donkere huis had een griezelige indruk achtergelaten. Niet alleen het feit dat sinds oprichting Der Märker alleen blanke mannelijke leden had gekend viel op aan de foto’s aan de muur, nog opmerkelijker was het dat er een hele serie oud-leden was afgebeeld in nazi-legeruniform. De vereniging had kenbaar nog niet de rug toegekeerd naar het nationalisme van deze periode. Verdacht vind ik dat zeker, maar in een vrij land betekent dit natuurlijk nog niet schuldig.
Volgende keer, zoals je verzocht, meer over Merkel, I promise.
Liefs,
Vincent
