HvA-studente trots op bronzen medaille bij 'Joodse Spelen' in Duitsland

Het heeft niet in alle kranten gestaan, maar groots was het wel. Duizenden Joodse sporters streden de afgelopen weken tegen elkaar, in het kader van de European Maccabi Games 2015. Tegelijkertijd vierden ze hun gezamenlijke identiteit. Plaats van handelen? Voor de eerste maar vermoedelijk niet de laatste keer: Berlijn, Duitsland.

De openingsceremonie vond plaats in hetzelfde stadion waar Adolf Hitler in 1936 de beruchtste Olympische Spelen uit de geschiedenis opende. Destijds hadden joden geen uitnodiging gekregen, om het mild uit te drukken. Die tijden zijn voorbij. HvA-studente communicatie Loraine Parsser (20) deed niet alleen mee aan deze bijzondere editie van de Maccabiade, ze won met het voetbalelftal een bronzen medaille.

Loraine, wat zijn dat precies, die Maccabi Games?
'Het worden ook wel de Joodse Spelen genoemd. Uit de hele wereld komen de beste Joodse sporters samen om aan allerlei sportwedstrijden mee te doen. We zijn met honderdtien Nederlanders naar Berlijn afgereisd. Schakers, voetballers, tennissers, zelfs bridgers. Het niveau is behoorlijk hoog.'

Wat is het verschil met normale sportevenementen?
'Er is natuurlijk meer plaats voor religie. Zo wordt er op de Joodse rustdag Sjabbat - zaterdag - niet gesport. Daarnaast merk je dat er overal bewapende beveiligers zijn. In het stadion, maar ook als we met de bus naar het stadion heen gaan.'

Geven al die geweren je een veiliger gevoel, of juist niet?
'Ik heb liever dat we goed beveiligd worden dan helemaal niet, dus ja het geeft een veiliger gevoel. Maar tegelijkertijd besef je dat die beveiliging blijkbaar nodig is. En dat geeft geen prettig gevoel.'

De Oranje selectie met Loraine als derde van links op de onderste rij.

Is het niet gek dat de Joodse Spelen überhaupt bestaan? Er zijn ook geen christelijke of islamitische Spelen.
'Ik snap dat sommige mensen denken: waarom moeten die Joodse mensen nou weer een ander toernooi hebben, alleen voor hunzelf? Maar het is vanuit de geschiedenis ontstaan, in een tijd dat Joodse sporters geweerd werden van normale sportwedstrijden. Later is het doorgezet, omdat iedereen het als positief ervoer. Het is een heel mooi evenement.'

Wat maakt het zo mooi?
'Er is veel hechter contact met de andere sporters. Het is als een reünie. Zeker de Duitse voetbalsters zijn voor ons een soort vriendinnen. Op het veld is alle focus gericht op winnen, maar na afloop omhelzen we elkaar weer, en zingen we liedjes in de bus. Dat vind ik echt heel mooi.'

Mooier dan de bronzen medaille?
Goeie vraag. Het gaat samen. Die verbroedering is heel waardevol, maar we zijn niet voor niets maanden in training geweest. We wilden dus graag sportief goed presteren. Okee, we hebben niet gewonnen, maar we wisten van tevoren dat onze tegenstanders heel sterk zouden zijn. We hebben het stukken beter gedaan dan twee jaar geleden. Ik ben dus trots op onze prestatie.

Was het extra speciaal dat het evenement voor het eerst in Duitsland plaats vond?
'Ja absoluut. De openingsceremonie werd gehouden in letterlijk hetzelfde stadion dat ooit door de Nazi's is gebouwd voor de Spelen van 1936. Joden waren toen niet welkom. En nu sta je daar zelf, samen met duizenden andere Joodse sporters. Daar word je wel even stil van. Maar ik vond het ook heel bijzonder om voor de wedstrijden het Wilhelmus te mogen zingen. Voor mij als sporter is dit het hoogst haalbare.'