Vandaag is een rustdag in de Tour de France. Tenminste, voor Chris Froome, Bauke Mollema en de andere profwielrenners. Maar niet voor Klaas Boomars. De HvA-docent rijdt, na maanden van intensieve voorbereiding, samen met vijf andere Nederlanders alle Tour-etappes een dag voor het peloton uit. Vandaag koerst Klaas richting de Pyreneeën. Daar wacht hem de eerste serieuze berg van deze Tour: de Pierre-Saint Martin, een col van de buitencategorie.
Die eerste bergrit komt voor Klaas niet als geroepen. Hij is al enkele dagen ziek. ‘Het is superkut,' stelt Klaas vanuit Frankrijk. 'Een dag of vijf geleden begon het. Mijn maag leek plots te stoppen met werken. Als ik boerde proefde ik het eten van de vorige dag, en ik kreeg tijdens het fietsen geen hap meer door mijn keel.' Niet ideaal gezien de duizenden calorieën die een renner in een Touretappe verbrandt.
Stoppen
Door het drinken van grote hoeveelheden cola probeert Klaas zo veel mogelijk energie binnen te krijgen. Maar het is niet genoeg. Klaas heeft inmiddels vier kilo verloren. ‘Mijn moeder en vriendin zijn heel bezorgd over hoe ik eruitzie.’
Opgeven, daar doet Klaas niet aan. Nog niet, in elk geval. ‘Die eerste bergrit valt nog mee. Die moet wel lukken. Maar dinsdag en woensdag moeten we bij elkaar zeven zware cols over. Dat wordt sowieso een helletocht. Als ik dan nog steeds niet kan eten zal ik verstandig moeten zijn. Dan is het beter om te stoppen.’
Lachend over de kasseien
De Tour was nog wel zo florissant begonnen voor Klaas. Natuurlijk, het was warm in die eerste dagen, maar de maanden vol trainingen hadden van de HvA-docent een bestendige renner gemaakt. Zelfs de gevreesde kasseienrit, tijdens de vierde etappe van Seraing naar Cambrai, viel hem mee.
‘Ik vond de kasseien fantastisch. Dat was de leukste dag wat mij betreft. Terwijl de andere renners zaten te klagen over de kramp in hun handen zat ik lachend op de fiets.' Het zou voorlopig het laatste leuke moment zijn voor Klaas deze Tour.
Verschrikkelijk
'Het is sowieso niet echt leuk momenteel. De zesde etappe (naar Le Havre, red.) was verschrikkelijk. We hadden windkracht zes tegen. Ondertussen regende het. We hebben er acht uur over gedaan. Goed voor mijn herstel was het ook niet.’
Er gloort hoop aan de horizon. De rustdag heeft Klaas gebruikt om veel, heel veel, te slapen. En zijn eetlust begint langzaam terug te komen. Misschien heeft hij, met alle zeven zware bergritten nog te gaan, het zwaarste gedeelte van de Tour al achter de rug.
Die eerste bergrit komt voor Klaas niet als geroepen. Hij is al enkele dagen ziek. ‘Het is superkut,' stelt Klaas vanuit Frankrijk. 'Een dag of vijf geleden begon het. Mijn maag leek plots te stoppen met werken. Als ik boerde proefde ik het eten van de vorige dag, en ik kreeg tijdens het fietsen geen hap meer door mijn keel.' Niet ideaal gezien de duizenden calorieën die een renner in een Touretappe verbrandt.
Stoppen
Door het drinken van grote hoeveelheden cola probeert Klaas zo veel mogelijk energie binnen te krijgen. Maar het is niet genoeg. Klaas heeft inmiddels vier kilo verloren. ‘Mijn moeder en vriendin zijn heel bezorgd over hoe ik eruitzie.’
Opgeven, daar doet Klaas niet aan. Nog niet, in elk geval. ‘Die eerste bergrit valt nog mee. Die moet wel lukken. Maar dinsdag en woensdag moeten we bij elkaar zeven zware cols over. Dat wordt sowieso een helletocht. Als ik dan nog steeds niet kan eten zal ik verstandig moeten zijn. Dan is het beter om te stoppen.’
Lachend over de kasseien
De Tour was nog wel zo florissant begonnen voor Klaas. Natuurlijk, het was warm in die eerste dagen, maar de maanden vol trainingen hadden van de HvA-docent een bestendige renner gemaakt. Zelfs de gevreesde kasseienrit, tijdens de vierde etappe van Seraing naar Cambrai, viel hem mee.
‘Ik vond de kasseien fantastisch. Dat was de leukste dag wat mij betreft. Terwijl de andere renners zaten te klagen over de kramp in hun handen zat ik lachend op de fiets.' Het zou voorlopig het laatste leuke moment zijn voor Klaas deze Tour.
Verschrikkelijk
'Het is sowieso niet echt leuk momenteel. De zesde etappe (naar Le Havre, red.) was verschrikkelijk. We hadden windkracht zes tegen. Ondertussen regende het. We hebben er acht uur over gedaan. Goed voor mijn herstel was het ook niet.’
Er gloort hoop aan de horizon. De rustdag heeft Klaas gebruikt om veel, heel veel, te slapen. En zijn eetlust begint langzaam terug te komen. Misschien heeft hij, met alle zeven zware bergritten nog te gaan, het zwaarste gedeelte van de Tour al achter de rug.
