Het maandelijkse magazine
H/Link van de Haagse Hogeschool (HHS) dreigt te verdwijnen. Volgens de Haagse Studentenvakbond blijkt uit interne berichtgeving dat de laatste papieren editie van het blad al komende maand zal verschijnen. De studentenvakbond stelt op haar website ‘dat een kritisch hogeschoolblad de mond wordt gesnoerd door de onderwijsinstelling.’ Dat meldt
Profielen, het blad van de Hogeschool Rotterdam.
De Haagse Hogeschool werpt alle beschuldigingen van censuur ver van zich. Een woordvoerder laat aan het Hoger Onderwijs Persbureau (HOP) weten dat er nog geen definitief besluit is genomen, maar dat men neigt ‘naar een online variant. Een website is actueler en biedt meer interactie met de lezer.’ Aan de vrijheid van de redactie om aan kritische nieuwsgaring te doen verandert volgens de HHS niets.
Volgens René Rector, de hoofdredacteur van
H/Link, staat niet het medium ter discussie, maar vooral de manier waarop de redactie invulling mag geven aan haar taken. In het redactiestatuut staat dat het blad het imago van de hogeschool niet mag schaden en dat het meningsvorming onder medewerkers en studenten moet bevorderen. ‘Aan die opdracht kunnen we de laatste tijd steeds minder goed voldoen’, laat Rector weten aan HOP.
‘Geen landelijke trend’
Wieneke Gunneweg, hoofdredacteur van Erasmus Magazine en voorzitter van de Kring der hogeronderwijsbladen, stelt dat het voorval op de Haagse Hogeschool op dit moment op zich staat. ‘Een aantal jaar geleden zag je dat een reeks bladen versoberd verder moest. In Utrecht, Nijmegen en Groningen verdwenen ofwel het blad ofwel de website van de hogeronderwijsmedia. Zoiets komt vaak in golven.’ Inmiddels heeft het Nijmeegse
Vox weer een eigen website en is het Utrechtse
DUB er volgens Gunneweg in geslaagd om 'online dezelfde kwaliteit te bieden die ze vroeger in het blad bood.'
Wel ziet Gunneweg dat een aantal hogeronderwijsbladen andersoortige moeilijkheden heeft. ‘Sommige universiteiten en hogescholen hebben financiële problemen en dreigen hun media regelmatig met bezuinigingen. Soms zijn die zo heftig dat media nauwelijks nog onafhankelijke journalistiek kunnen bedrijven. In andere steden wordt de redactie inhoudelijk ongelooflijk kort gehouden,’ vervolgt Gunneweg. ‘Daar komt het bestuur bij wijze van spreken om de zoveel berichten langs om te zeggen dat het anders moet.’